กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 117 บังเอิญพบดาวโรงเรียน พรหมลิขิตสุดพิเศษ
เฉิ่นฮ่าวรู้สึกว่า ตอนนี้ยังเช้าอยู่แท้ๆ จะมัวอุดอู้อยู่ที่นี่ก็ใช่ที่
ดังนั้นเฉิ่นฮ่าวจึงตัดสินใจออกไปเดินเล่นผ่อนคลายอารมณ์
ในฐานะมหาเศรษฐี ย่อมต้องมีจุดยืนเป็นของตัวเอง
บอกว่าจะออกไปก็ต้องออกไป ไม่ยอมให้เรื่องจิปาถะพวกนี้มาทำให้อารมณ์เสีย
โลกภายนอกช่างน่ารื่นรมย์ ทุกสิ่งทุกอย่างให้ความรู้สึกพอดิบพอดีไปหมด
"เอาละ ตกลงตามนี้นะ ไว้คราวหน้าเจอกันใหม่"
ในเวลานั้นเอง เสียงไพเราะน่าฟังเสียงหนึ่งก็แว่วเข้าหูเฉิ่นฮ่าวอย่างกะทันหัน
ทำให้เฉิ่นฮ่าวถึงกับตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
มองแวบแรก เป็นสาวสวยจริงๆ