ตอนที่ 357 บทจบ

ตอนที่ 357 บทจบ

สุยชีเคยคิดว่าการถูกจูบจนขาดอากาศหายใจเป็นเพียงการพูดเกินจริงในงานศิลปะ

จนกระทั่งถูกจูบเป็นช่วง ๆ ติดต่อกันหนึ่งชั่วโมงเต็ม เธอถึงได้เข้าใจคุณค่าของประโยค ‘ศิลปะมาจากชีวิต’ อย่างแท้จริง

เธอนอนอยู่ในผ้าห่มที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย หมดเรี่ยวแรงและหนทางทั้งหมด

ในหัวมีความรู้สึกเวียนหัวเบา ๆ ที่สบายอย่างประหลาด ความง่วงหนาแน่นถาโถมเข้ามา

เหลียนเจวี๋ยนอนอยู่ข้างเธอ จูบหางตาเธอเบา ๆ “ง่วงก็นอน”

เธอพยักหน้าช้า ๆ แล้วหลับตา

ก่อนจะหลับไปชั่วขณะหนึ่ง เธอจูบแก้มเหลียนเจวี๋ยแรง ๆ หนึ่งที แล้วยิ้มพูดว่า “ทักษะการจูบเต็มสิบเลย แฟนจ๋า”

เหลียนเจวี๋ยที่ได้สถานะแฟนอย่างไม่ทันตั้งตัวนิ่งไปทันที