กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 356 ขาดแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ได้
หางตาของสุยชีแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง เธอหันไปมองเหลียนเจวี๋ย “นายทำแบบนี้ ฉันร้องไห้จริง ๆ นะ”
เหลียนเจวี๋ยเช็ดรอยน้ำตาที่หางตาให้เธอ พลางปลอบเสียงเบา “อย่าร้องเลย ฉันทำทั้งหมดนี้เพื่อให้นายมีความสุขนะ”
สุยชีเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย กลั้นน้ำตาไว้ “ขอบคุณ ฉันมีความสุขมาก”
“ไม่ต้องขอบคุณ” เหลียนเจวี๋ยรับช่อดอกไม้จากอ้อมแขนเธอ “ฉันไปวางดอกไม้ก่อน”
เขาหันหลังเดินไปทางแท่นวางดอกไม้ที่มุมห้อง
สุยชีถูกเพื่อน ๆ ห้อมล้อมอย่างรวดเร็ว
จั่วเฉินชนไหล่เธอเบา ๆ “เป็นไงบ้าง เซอร์ไพรส์ไหม”
เธอยิ้มตอบ “เซอร์ไพรส์สุด ๆ”
เลอามองสุยชีอย่างอ่อนโยน “ไม่เจอกันนานเลย ช่วงนี้เป็นไงบ้าง”