กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 349 สามสิบคะแนน
เหลียนเจวี๋ยก้มศีรษะลงแนบหน้าผากกับสุยชี “สิบ นาที เธออาจทนไม่ไหว”
ก่อนหน้านี้ในห้องลับ เธอทนได้ไม่ถึงสามนาทีด้วยซ้ำ
สุยชียกคางขึ้นจูบริมฝีปากเขาเบา ๆ “ถ้านายไม่จูบจนฉันเจ็บ ฉันก็ทนไหว”
นิ้วมือของเหลียนเจวี๋ยลูบผ่านริมฝีปากล่างของเธอเบา ๆ คำว่า “ได้” ที่เอ่ยออกมาถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางริมฝีปากและฟันที่แนบชิดกัน
ทั้งที่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่จูบกัน แต่หัวใจของสุยชีกลับยังเต้นแรง เธอได้ยินเสียงตึกตักถี่กระชั้นอยู่ข้างหู จนชั่วขณะหนึ่งแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าเป็นเสียงหัวใจของใคร
นอกโดมโปร่งใส ฝนดาวตกอันเจิดจ้าพุ่งผ่านขอบฟ้าอย่างต่อเนื่อง แสงดาวที่ไหลผ่านบดบังม่านราตรีสีดำสนิทจนมิด