กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 348 อดมองเธอไม่ได้
ขณะที่เธอตื่นขึ้นมา ยานบินก็หยุดลงแล้ว
เหลียนเจวี๋ยใช้มือค้ำคาง พลางเอียงศีรษะมองเธอด้วยแววตาสงบนิ่ง
สุยชีจ้องเหลียนเจวี๋ยตาไม่กะพริบ เธอไม่เข้าใจเลยว่าในโลกนี้จะมีคนที่หน้าตาตรงตามรสนิยมของเธอได้ขนาดนี้ได้อย่างไร
ใบหน้านี้ ต่อให้มองไปทั้งชีวิต เธอก็คงไม่มีวันเบื่อ
“ตื่นแล้วหรือ” เหลียนเจวี๋ยยื่นมือออกไปช่วยปัดเส้นผมที่ติดอยู่ข้างแก้มของเธอ
สัมผัสเย็นอุ่นกวาดผ่านผิวไปชั่วขณะ
“อืม ตื่นแล้ว” สุยชีหันไปมองท้องฟ้ายามค่ำคืนสีดำสนิทนอกหน้าต่างยาน “ที่นี่ที่ไหน”
“ดาวธารน้ำแข็ง” เหลียนเจวี๋ยลูบปลายนิ้วเบา ๆ “เธอชอบฝนดาวตกไหม”
ดวงตาของสุยชีเป็นประกายขึ้นทันที เธอชอบมันมากจริง ๆ