กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 181 อย่าห่วง...
สุยชีเห็นเวิงหุยพร้อมกับที่อีกฝ่ายก็เห็นเธอเช่นกัน
ดวงตาของเวิงหุยเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาหันหลังเดินหนีทันที
สุยชีตะโกนเสียงดัง “ใครจับเวิงหุยของทีมหมาป่าโลภได้ ฉันจะให้เสบียงสิบชุด!”
ภารกิจนี้ง่ายกว่าการรับมือเหลียนเจวี๋ยกับสุยชีพร้อมกันตั้งเยอะ
หนุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ห่างจากเวิงหุยแค่ก้าวเดียวตวัดมือราวสายฟ้า คว้าเอวขากางเกงเขาไว้
เพื่อนร่วมทีมของหนุ่มนักศึกษาใช้จังหวะนั้นรัดคอเขา
ผู้เล่นคนอื่นอีกหลายคนก็กรูเข้าไปพร้อมกัน
สุยชีให้คำแนะนำจากระยะไกลในเขตจำกัดแสงสีน้ำเงิน “แย่งขลุ่ยเขาไป แทงตาเขา เตะเป้าเขา อย่าให้มันหนีไปได้เด็ดขาด!”
เวิงหุยที่หลบหลีกผู้เล่นมากมายอย่างทุลักทุเลด่าสวน “สุยชี แกมันไร้ยางอาย!”