กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 180 เธอช่างโชคดีจริง ๆ
หน้าท้องเหลียนเจวี๋ยเกร็งเล็กน้อย เขาคว้าข้อมือเธอ “ทำอะไรน่ะ”
สุยชีตอบ “ลูบกล้ามท้องนายไง”
เหลียนเจวี๋ยเงยหน้ามองเธอนิ่งนาน มุมปากยกขึ้นน้อยจนแทบมองไม่เห็น
จู่ ๆ เขาก็กำข้อมือเธอแน่น ออกแรงกระชาก
สุยชีที่ย่อเข่าอยู่เซไปข้างหน้าอย่างรุนแรง ร่างกายผ่านเขตจำกัดแสงสีน้ำเงินไปอย่างไร้อุปสรรค ล้มลงไปในอ้อมแขนเหลียนเจวี๋ย
มือซ้ายที่ว่างของเธอรีบยกขึ้นยันไหล่เหลียนเจวี๋ยเอาไว้ ทรงตัวได้อย่างหวุดหวิด
ครึ่งตัวบนทั้งหมดของเธอถูกเหลียนเจวี๋ยดึงเข้าไปในอ้อมแขน สองคนประชิดกันมาก
ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นสนเฟอร์
ลมหายใจของเหลียนเจวี๋ยตกลงที่ติ่งหูเธอ ไม่นานก็ทำให้ผิวขาวนั้นแต้มด้วยสีแดงจาง ๆ