กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 173 เรื่องเก่ายังไม่ทันจบ เรื่องใหม่ก็มา
สมองกลแสงสั่นหึ่ง ๆ ไม่หยุด ข้อความของเผยอี้ส่งเข้ามาติด ๆ กัน
“พี่สาวสุย พวกเราสี่คนกำลังจะกระหายน้ำตายแล้ว ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึก”
จะเป็นไปได้ยังไง?
เหลียนเจวี๋ยมีทั้งการ์ดตู้เย็น แถมยังระบุตำแหน่งจุดเสบียงได้อย่างแม่นยำ แล้วจะหาน้ำไม่เจอได้ยังไง?
สุยชีส่งข้อสงสัยของตัวเองไป
เผยอี้ส่งข้อความเสียงมา “การ์ดตู้เย็นของพี่เหลียนสุ่มได้ข้าวสารครึ่งถุง ผักกาดม้วนหนึ่งลูก มะม่วงหนึ่งผล และไข่ไก่หนึ่งฟอง ไม่มีอะไรที่ช่วยดับกระหายได้เลย”
“ที่แย่กว่านั้นคือ แถวนี้ไม่มีจุดเสบียงสักแห่งเลย ซวยชะมัด”
“ฉันกับพี่ซินมีภาวะขาดน้ำจนเดินไม่ไหวแล้ว พี่เหลียนกับพี่ซวี่ก็ใกล้จะเป็นเหมือนกัน”
เสียงของเขาทั้งแหบทั้งแผ่ว ฟังดูเหมือนพร้อมจะขาดใจได้ทุกเมื่อ