กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 11 อุณหภูมิลดฮวบ
เม่ยเป่าดึงหูกระต่ายในมือเบา ๆ ใบหน้าขึ้นแดงพร้อมดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตา เธอเขยิบไปหาเสิ่นอวี้แล้วนั่งลงข้างเขา
จั่วเฉินได้สติกลับมา รับสเปรย์จากมือเสิ่นอวี้ ฉีดเบา ๆ บริเวณรอยต่อระหว่างผิวที่บวมแดงกับแขนขาเทียมที่เย็นเฉียบ
“ของชิ้นนี้ต้องฉีดทุกกี่ชั่วโมง”
เสิ่นอวี้ปล่อยขากางเกงลง “ฉีดทุกสี่ถึงห้าชั่วโมงครั้งหนึ่งก็พอ”
“ได้” จั่วเฉินเก็บสเปรย์ใส่กระเป๋าตัวเองอย่างคล่องแคล่ว “จากนี้พี่จะฉีดให้ตรงเวลาเอง”
“...”
“ผมทำเองได้” เสิ่นอวี้ลืมตาที่ง่วงจนหนักอึ้งขึ้น จ้องไปที่จิวคิ้วรูปงูตรงปลายคิ้วของอีกฝ่าย “นายอายุมากกว่าผมแค่เดือนเดียว”
“มากกว่าเดือนเดียวแล้วไง พี่สาวสุยยังอายุน้อยกว่าเราปีหนึ่งเลย” จั่วเฉินยีหัวเขาเบา ๆ