กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ความจำเสื่อมหรือ?
“อูย... ขอบคุณศิษย์พี่ลู่ที่ชี้แนะ”
สวี่จิ้งกุมแก้มข้างที่บวมเป่ง พูดออกมาไม่ค่อยชัด
สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ที่น้องซูพูดถึงอยู่ทุกวัน เขาเก่งมากจริง ๆ อย่างที่นางว่า
หลังจากโดนหมัดเมื่อครู่ นางก็ไม่กล้าอวดดีอีก และในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าตัวเองห่างชั้นจากอัจฉริยะตัวจริงมากแค่ไหน
ฝีมืออยู่กันคนละระดับเลย ถ้าสุดท้ายผู้อาวุโสไม่เข้ามาขวางการโจมตีของลู่เหยาไว้ นางคงต้องนอนพักไปหลายเดือนแน่
แม้แต่ผู้อาวุโสที่เข้ามารับการโจมตีแทน ยังถูกลู่เหยาซัดจนกระเด็นถอยไปถึงร้อยเมตร แค่นี้ก็บอกได้แล้วว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน
ถึงเขาจะเป็นคนรุ่นเดียวกับพวกนาง แต่ตอนนี้กลับอยู่กันคนละเวทีไปแล้ว