กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 ถ้าให้พวกข้ามีเวลาสามวัน
“ศิษย์พี่ อยู่ข้างหน้านั่นแล้ว”
จู่ ๆ ฉินลั่วเฟิงก็ชี้ไปยังจุดหนึ่งในห้วงว่างแล้วบอกลู่เหยา
มิติแตกออกทันที ลู่เหยาพุ่งเข้าชนจุดที่ฉินลั่วเฟิงชี้
พอออกมาด้านนอกก็พบว่าที่นี่เป็นทะเลสาบ แถมยังดูรกร้างมาก บริเวณใกล้เคียงไม่มีแม้แต่สิ่งมีชีวิต
“นี่มัน...”
จู่ ๆ ลู่เหยาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย ทำไมถึงคล้ายกับกลิ่นอายของเศษเสี้ยวพิภพคราวก่อนขนาดนี้?
ไม่สิ ไม่ใช่แค่คล้าย แต่มันใช่เลยต่างหาก!
เขากับฉินลั่วเฟิงเข้าไปใกล้ รูปสลักในมือก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาแล้ว
ลู่เหยามองทะลุทั้งน้ำในทะเลสาบและมิติได้ในพริบตา เห็นเศษเสี้ยวพิภพที่มีแสงเรืองอยู่จาง ๆ