กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 เพื่อน เยี่ยมไปเลย!
โม่จื่อหลิงยืนอยู่หน้าเรือกระบี่ มองส่งฉินลั่วเฟิงกับลู่เหยาจากไป
สีหน้าของนางมีหลายอารมณ์ปนกันอยู่
ที่จริง พอฉินลั่วเฟิงพูดประโยคนั้นออกมา นางก็รู้แล้วว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเขา
นางเกลียดคนที่มองนางด้วยสายตารังเกียจเพราะใบหน้าของนาง
แต่พอใบหน้ากลับมาเป็นปกติ สิ่งแรกที่นางคิดก็คืออยากไปสารภาพรักกับฉินลั่วเฟิง
ตอนนั้นเอง นางถึงได้เข้าใจว่าตัวเองไม่ได้ต่างจากคนพวกนั้นเลย นางเองก็เกลียดใบหน้านั้นเหมือนกัน
แต่ท่าทีของฉินลั่วเฟิงไม่เคยเปลี่ยนไปตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เขาไม่ตีตัวออกห่างเพราะนางหน้าตาอัปลักษณ์ และไม่เข้าหาเพราะนางหน้าตางดงามเช่นกัน