กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ข้าเปล่านะ!
ทั้งสองเดินเคียงกันไปตามทางเล็กๆ ที่ปูด้วยหินสีเทาอมเขียว
หลี่จื่อซินเล่าเรื่องของตัวเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมาให้ลู่เหยาฟังอย่างมีความสุข
ส่วนลู่เหยาก็มองนางด้วยรอยยิ้ม และพยักหน้าเป็นระยะ
“ก็เพราะแบบนี้แหละ ข้าเลยถูกส่งมาที่สำนักสวรรค์ชางหลาน”
“อย่างนั้นหรือ ดูท่าเจ้าจะอยู่สุขสบายดีนะ ขาวอวบเชียว”
“ฮึ เจ้านั่นแหละอ้วน!”
นางเอานิ้วจิ้มเอวลู่เหยาอย่างไม่พอใจนิดๆ
‘กล้าดีนักนะ!’
‘ถึงกับกล้าล้อข้าแบบนี้ ข้าว่าเจ้าคงไม่อยากได้ไตแล้วสินะ’