กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 ยืนบนยอดเขาทั้งหลาย มองลงไปดูคนอื่นปีนขึ้นมา
“หลี่จื่อซิน!”
“เอ๊ะ มี... มีอะไรหรือ”
เห็นได้ชัดว่านางยังตั้งสติไม่ค่อยได้
ลู่เหยาเดินยิ้มเข้ามาหานาง แล้วเอื้อมมือไปหยิกแก้มนางเบา ๆ ขณะที่นางยังมองเขาอย่างอึ้ง ๆ
“เป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย”
“ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ?”
“ฮี่ ๆ ทำไมเจ้ายังเหมือนเมื่อก่อนเลย ดูเอ๋อ ๆ...”
ความอุ่นจากปลายนิ้วนั้นทั้งคุ้นเคยและแปลกไป คนตรงหน้าดูเหมือนเปลี่ยนไปมาก แต่พอเขาหยิกแก้มนางเบา ๆ นางก็รู้ทันทีว่าเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
เขายังเป็นคนเดิมที่นางคุ้นเคยในความทรงจำ