กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 ลู่เหยาผู้ใจดี
ฉินลั่วเฟิงยืนใช้หอกยาวค้ำตัวอยู่กลางสนามรบที่มีศพเกลื่อนกลาด เลือดอาบไปทั้งร่าง ราวกับเทพสงครามที่เพิ่งปีนขึ้นมาจากบ่อเลือด
ผมของเขายุ่งเหยิงไปหมด เส้นผมเปียกชื้นหลายปอยแนบติดอยู่กับแก้มที่เปื้อนเลือด
ตามตัวมีบาดแผลหลายแผลพาดไขว้กัน เลือดไหลทะลักออกมาไม่หยุด ใบหน้าที่เดิมดูสะอาดสะอ้านกลับบิดเบี้ยวจนน่ากลัว
ตาซ้ายถูกกรีดเป็นแผลลึก เลือดไหลปิดจนมองไม่เห็น เหลือเพียงตาขวาที่ยังฉายแววมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้
เสื้อผ้าขาดจนเหลือแต่ริ้วผ้าที่สะบัดดังพึ่บพั่บอยู่ในสายลม ผิวหนังที่โผล่ออกมาเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยช้ำ หลายแห่งเนื้อฉีกเปิดจนพอมองเห็นกระดูกขาว ๆ ข้างใน