เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ข่าวเมาท์เรื่องใหญ่
ลู่เหยากลับเข้าสู่สภาวะพรางตนเป็นสามัญอีกครั้ง ความไม่ธรรมดาทั้งหมดเมื่อครู่หายไปจนเกลี้ยง
เขากลับมาอยู่ในสภาพที่บอกไม่ถูกว่าธรรมดาตรงไหน แต่ใครเห็นก็จะรู้สึกไปเองว่าเขาเป็นแค่คนธรรมดา
แน่นอนว่าตอนนี้ฉินลั่วเฟิงไม่มีทางคิดว่าเขาธรรมดาอีกแล้ว ภาพเมื่อครู่ฝังลึกอยู่ในหัว จะสลัดทิ้งอย่างไรก็ไม่ออก
ถึงพรางตนเป็นสามัญจะเป็นทักษะที่เลือกเปิดปิดได้ แต่ลู่เหยาก็ไม่เคยตั้งใจปิดมัน เขาไม่ค่อยชอบให้คนอื่นสนใจ อยู่แบบนี้ก็ดีแล้ว
เขามองฉินลั่วเฟิงที่ทำตัวเกร็งแล้วรู้สึกขำ จึงโบกมือพลางพูดว่า “ข้าไม่ใช่ท่านเซียนอะไรหรอก ถ้าศิษย์น้องฉินไม่รังเกียจ เรียกข้าว่าศิษย์พี่ก็ได้”
“ข้าน้อยไม่กล้าขอรับ ท่านเซียนเป็นผู้อาวุ... เอ๊ะ?”
ฉินลั่วเฟิงเผลอจะปฏิเสธ เขาไม่กล้าตีตนเสมอเป็นพี่เป็นน้องกับผู้อาวุโสขั้นหลอมสุญญตาหรอก แต่พูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็เพิ่งรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง