กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 พวกเราต่างพยายามใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
“เฮอะๆๆ พวกเจ้าไม่มีใครหนีไปได้ทั้งนั้น!”
เสียงหัวเราะเย็นเยียบดังขึ้น พร้อมกับร่างสิบร่างที่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะทุกคน
ฉินลั่วเฟิงมองผู้บำเพ็ญอธรรมทั้งสิบคนบนฟ้า ใจพลันนึกว่าแย่แล้ว ผู้เฒ่าตานเองก็บอกเขาเช่นกันว่าคราวนี้ยุ่งแล้ว
“แปรจิตเก้าคน อีกคนครึ่งก้าวหลอมสุญญตา ดูท่าคงต้องสู้สุดชีวิตแล้ว หลังจากนี้ข้าอาจต้องหลับไปสักพัก เจ้าหนูฉิน ต่อจากนั้นเจ้าต้องพึ่งตัวเองแล้ว”
พอได้ยินผู้เฒ่าตานพูดเช่นนั้น เขาก็รู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก ทำไมพวกแปรจิตถึงหมายหัวคนที่เพิ่งเข้าสู่ระดับแก่นทองคำอย่างเขา? แค่แก่นน้ำแข็งเหมันต์สวรรค์เท่านั้น ถึงกับต้องทำขนาดนี้เลยหรือ