บทที่ 300 จิตใจบริสุทธิ์ดั่งทารก

บทที่ 300 จิตใจบริสุทธิ์ดั่งทารก

"พี่หลีซวง เหม็นมาก เหม็นมากเลย ที่นี่เหม็นสุดๆ เหม็นเหมือนเย่เจาเจาคนเลวคนนั้นเลย" เสียงอันน้อยเนื้อต่ำใจอย่างที่สุดของหลีหลีดังขึ้น

หลีซวงรีบใช้กระแสจิตปลอบประโลมนาง นำหลีหลีส่งเข้าไปในมิติวิญญาณกระบี่เพื่อให้หลับใหลไปชั่วคราว

จากนั้น จึงกวาดตามองรอบด้านด้วยความระแวดระวัง

นับตั้งแต่บำเพ็ญเคล็ดมหามรรคาลืมสิ้นอารมณ์ ประสาทสัมผัสทั้งห้าของนางก็เฉียบคมเป็นพิเศษ

อันที่จริง

นางมักจะสัมผัสได้ถึงสายตาอันหลากหลายอยู่เสมอ

บางครั้งก็แฝงความมุ่งร้ายมาบ้างเล็กน้อย

แต่ความมุ่งร้ายเหล่านั้นไม่ได้รุนแรงนัก อาจเป็นเพียงความอิจฉาริษยาเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

ความมุ่งร้ายเช่นนี้ โดยปกติหลีซวงไม่ค่อยใส่ใจนัก