กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 299 ตลาดเซียนสิบสำนัก
หลีซวงรู้สึกทั้งฉิวทั้งขำ
แต่นางก็ไม่ได้รู้สึกว่าถูกล่วงเกิน
การที่เหยียนฝานสามารถมอบภาพบันทึกอันล้ำค่าที่สุดในใจของเขาให้นางได้ อย่างน้อยจิตใจของเขาก็เป็นคนดี
"ยังมีเรื่องอื่นอีกหรือไม่?" หลีซวงเอ่ยถาม
เหยียนฝานกลับมาแสดงท่าทีเย็นชาและสูงส่งอีกครั้ง "ไม่มีอย่างอื่นแล้ว เจ้ากับข้า ไว้เจอกันบนลานประลองเถิด"
หลีซวง "...ตกลง"
นางหันหลังเดินจากไป
เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ฝีเท้าของหลีซวงก็หยุดชะงัก นางหันกลับมาถาม "ขอถามหน่อยเถอะ บนลานประลอง หากเจ้าแพ้อีกครั้ง เจ้าคงจะ... ไม่ร้องไห้ขี้มูกโป่งหรอกนะ?"
เหยียนฝานมองนางอย่างขบขัน "เจ้าเห็นข้าเป็นเด็กสามขวบหรือไร? อีกอย่าง! ข้าไม่มีทางแพ้!"