บทที่ 292 รางวัล

บทที่ 292 รางวัล

ร่างของเจ้าเมืองหายวับไปจากคุกจิตวิญญาณในพริบตา

โยวหลานเหม่อลอยไปชั่วขณะ ทันใดนั้นนางก็หันกลับมามองหลีซวงแวบหนึ่ง

"เจ้าเห็นหรือไม่?"

หลีซวงค่อนข้างไม่เข้าใจ "เห็นสิ่งใด?"

"ความองอาจของท่านเจ้าเมืองอย่างไรเล่า!" น้ำเสียงของโยวหลานสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ชมการต่อสู้ระดับนี้ในระยะประชิด

ท่านเจ้าเมืองก็ยังคงเป็นท่านเจ้าเมืองอยู่วันยังค่ำ

คนทรยศอย่างมู่เซียวผู้นั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดของโลกมนุษย์แล้ว

แต่ยอดฝีมือเช่นนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าร่างแยกของท่านเจ้าเมือง กลับไม่อาจรับมือได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว