บทที่ 250 ตื่นตระหนก

บทที่ 250 ตื่นตระหนก

ใบหน้าของหลีซวงเผยให้เห็นสีหน้ากระอักกระอ่วน เท้าทั้งสองข้างตอกตรึงอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ชายวัยกลางคนผู้นั้นชะงักไปเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะยิ้มพลางเอ่ย "เด็กคนนี้นี่ ดีใจจนโง่งมไปแล้วรึ? ข้าคือเจินเหรินชิงเยี่ยน ครั้งนี้ ข้าจะเป็นผู้นำเจ้าเข้าสู่สำนักด้วยตัวเอง"

หลีซวงฝืนยิ้มออกมา "ขอบพระคุณความเมตตาของท่านผู้อาวุโส แต่ทว่า..."

รอยยิ้มของชิงเยี่ยนแข็งค้างอยู่บนใบหน้าทันที

หลังคำว่าขอบพระคุณ ถึงกับมีคำว่า 'แต่ทว่า' ต่อท้ายงั้นรึ?

ในฐานะยอดฝีมือขั้นข้ามทัณฑ์สวรรค์ของมหาสำนัก เขาออกหน้ามารับศิษย์ใหม่ด้วยตนเอง ถึงกับมีความเป็นไปได้ที่จะถูกปฏิเสธเชียวหรือ?