บทที่ 231 อาหารจานสุดท้าย

บทที่ 231 อาหารจานสุดท้าย

หลีซวงมองไปยังเด็กหญิงผู้นั้น

เด็กหญิงกล่าวด้วยรอยยิ้มเบิกบาน "เจ้าเป็นคนฉลาด คิดว่าเจ้าคงดูออกแล้ว อีหลานผู้นี้คือคนของเราจริงๆ และแต่แรกพวกเราก็ตั้งใจจะลอบกัดเจ้าจริงๆ"

"ตอนนี้พอลองคิดดู ลูกไม้ตื้นๆ ของพวกเรา เจ้าคงมองทะลุปรุโปร่งมาตั้งนานแล้ว"

"หลี ตอนนี้เจ้ายังไม่ได้รับบาดเจ็บอันใด มิสู้พวกเรามาจับมือปรองดองกันตรงนี้ หากเจ้ายังไม่พอใจจริงๆ ข้าจะลงมือสังหารอีหลานผู้นี้เพื่อสร้างความบันเทิงให้เจ้าดีหรือไม่?"

แม้นางจะมีรูปลักษณ์เป็นเพียงเด็กหญิง แต่ในแววตากลับแฝงไปด้วยความโหดเหี้ยมอำมหิตสุดขีด

หลีซวงมองเด็กหญิงผู้นั้น แล้วจู่ๆ ก็ยิ้มออกมา "ดีสิ"

เด็กหญิงชะงักไปเล็กน้อย