บทที่ 230 ได้ดีเพราะเคราะห์ร้าย

บทที่ 230 ได้ดีเพราะเคราะห์ร้าย?

โครงกระดูกหนังมนุษย์ขมวดคิ้วแน่น

บนร่างของมนุษย์ผู้นี้ ไม่รู้เหตุใดจู่ๆ ถึงปรากฏกลิ่นอายที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาขุมหนึ่ง

มนุษย์ขั้นแก่นทองคำคนหนึ่ง...

กลับทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวหรือ?

นี่จะเป็นไปได้อย่างไร!

แม้เขาจะเคยพ่ายแพ้ต่อเจ้าเมืองนครหมื่นวิชาผู้นั้น แต่เขาก็ถือเป็นยอดฝีมือขั้นข้ามทัณฑ์สวรรค์ระดับแนวหน้า แล้วผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำคนหนึ่งมีสิทธิ์อะไรมาทำให้เขารู้สึกเช่นนี้ได้

โครงกระดูกหนังมนุษย์จ้องมองหลีซวงเขม็ง

ทั่วทั้งร่างของหลีซวงยังคงถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง ดูเผินๆ แล้วไม่มีสิ่งใดผิดแปลกไปจากเดิม

ทันใดนั้น!