เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 174 เพราะว่าโง่เกินไป
'จักรพรรดิเฉินเลี่ย' ผู้นี้สลบเหมือดไปอย่างง่ายดายเช่นนี้เอง
หลีซวงใช้พลังวิญญาณกระตุ้นเล็กน้อย ปลุกคนผู้นี้ให้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
ทว่าผลลัพธ์คือ 'จักรพรรดิเฉินเลี่ย' ผู้นี้กลับเอาแต่สั่นเทา ปากพร่ำร้องว่าทุกสิ่งไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกับตน และไม่ยอมเอ่ยสิ่งใดออกมาอีกเลย
หลีซวงปรายตามองเขาด้วยความหมายลึกซึ้ง มือยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสับลงบนท้ายทอยของเขาอย่างแผ่วเบา
ครั้งนี้ 'จักรพรรดิเฉินเลี่ย' สลบไสลไปอย่างแท้จริง
"แกนกลางค่ายกลอยู่ที่ตำหนักเจาหยางหรือ? คำพูดนี้เชื่อถือได้หรือไม่?" ลั่วหมิงเยว่รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย "พวกเจ้าลองคิดดูเถิด! คิดออกแล้วว่าจะทำอันใดก็ค่อยบอกข้าก็พอ!"
ลั่วหมิงเยว่เท้าคางเหม่อลอย ไม่ใช่ว่านางไม่อยากใช้สมอง ทว่าหากนางใช้สมอง... สู้ไม่ใช้เสียยังจะดีกว่า