เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 173 พรุ่งนี้ยามจื่อ
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า "วังหลวงแห่งนี้ ไม่ค่อยชอบมาพากล"
เย่เจาเจาอดไม่ได้ที่จะเกิดความสนใจ "ไม่ชอบมาพากลอย่างไร?"
ระบบกล่าวเสียงเนิบช้า "ข้าเองก็ไม่อาจแน่ใจได้เต็มร้อย เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องสนใจ หากเป็นอย่างที่ข้าเดาไว้จริงๆ บางที... ก็ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นแล้ว อีกไม่นาน พวกเราก็จะสามารถแย่งชิงทุกสิ่งของหลีซวงมาได้"
น้ำเสียงของระบบเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์หลอกลวง
จิตมารนั่นก็มีฝีมือไม่เบา มารแบบนี้เดิมทีทำได้เพียงพึ่งพิงร่างกายของผู้อื่นเพื่อดำรงอยู่ แต่จิตมารนี้ดูเหมือนจะไม่ยอมจำนน
ค่ายกลในตอนนี้สามารถตบตาผู้อื่นได้ แต่ตบตาเขาไม่ได้หรอก
เดิมทีเขาก็พึ่งพาการดูดซับวาสนาชะตาของผู้อื่นเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งอยู่แล้ว จึงมีความอ่อนไหวต่อเรื่องพรรค์นี้เป็นพิเศษ