บทที่ 136 ไว้หน้าเขาเกินไปหรือ

บทที่ 136 ไว้หน้าเขาเกินไปหรือ?

หลังจากออกเดินทางจากสำนักกระบี่ กลุ่มคนจากยอดเขาไร้อารมณ์ก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกตามคำแนะนำของสุยจิ้น

"ห่างออกไปทางตะวันตกหกร้อยลี้ คือเมืองหย่งฝู" ลั่วหมิงเยว่กล่าว "พลังต่อสู้สูงสุดของที่นั่นก็แค่ขั้นแก่นทองคำ องค์กรวิถีมารแห่งนี้ยังไม่ทันก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง ถือเป็นโอกาสดีที่จะถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก"

แววตาของลั่วหมิงเยว่แฝงไปด้วยความคาดหวัง

นางเองก็ไม่ได้ขยับเขยื้อนยืดเส้นยืดสายมาพักใหญ่แล้ว ได้ยินมาว่าหัวหน้าองค์กรในครั้งนี้อยู่ขั้นแก่นทองคำระดับสูงสุด ก็น่าจะพอทนมือทนตีนนางได้กระมัง?

แน่นอนว่า นั่นเป็นเพียงข้อมูลเบื้องหน้า

ลั่วหมิงเยว่รู้ดีว่า การที่หลินชิงหลิงให้นางติดตามมาด้วย เห็นได้ชัดว่าสงสัยว่าเบื้องหลังองค์กรวิถีมารแห่งนี้จะมีผู้แข็งแกร่งคอยชักใยอยู่