บทที่ 130 การหลอมสร้าง

บทที่ 130 การหลอมสร้าง

อยู่ๆ ก็ถูกหลีซวงกอด ลั่วหมิงเยว่ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ

ดวงตาของหลีซวงเป็นประกาย "ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ท่านดีเหลือเกิน"

ลั่วหมิงเยว่รู้สึกปลาบปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก

นาง... นางเกิดความคิดที่ไม่สมควรขึ้นมา เสี่ยวซวงยังบอกว่านางดีเหลือเกินอีกหรือ?

หลีซวงแย้มยิ้มจนดวงตาโค้ง "ความคิดเหล่านั้นไม่ใช่ความคิดของท่านศิษย์พี่หญิงใหญ่เอง ไม่จำเป็นต้องรู้สึกกังวลเพราะเรื่องนี้หรอก"

คำพูดของหลีซวงหนักแน่นมาก สีหน้าของลั่วหมิงเยว่จึงผ่อนคลายลง

นางบอกความจริงไป ก็เพียงเพราะรู้สึกว่าไม่อาจผ่านด่านในใจตนเองไปได้

แต่ในเมื่อเสี่ยวซวงเชื่อใจนางถึงเพียงนี้

ความกังวลสายนั้นก็พลันมลายหายไปจนหมดสิ้น