กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 92 เหม่อลอย
"เจ้า! เจ้าพูดจาเหลวไหล!" ริมฝีปากของฉางเล่ออันสั่นระริก ลำคอของเขาไม่อาจควบคุมเสียงแหลมสูงที่เปล่งออกมาได้
หลีซวงมอบให้เจ้า เจ้าถึงมีวาสนาชะตาเทียมฟ้าเช่นนี้
หากนางไม่มอบให้ เจ้าจะนับเป็นตัวอะไร?
คำพูดเหยียดหยามของเหยียนฝานดังก้องสะท้อนอยู่ในหัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง!
ฉางเล่ออันหันขวับไปมองหลีซวง เขากล่าวด้วยท่าทีลุกลนเล็กน้อย "เจ้าอธิบายให้เหยียนฝานฟังให้ชัดเจน! นี่คือวาสนาชะตาของข้าเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้าเลยสักนิด! หลีซวง ตอนนี้เจ้าจงอธิบายให้ชัดเจนเดี๋ยวนี้!"