กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 67 วิญญาณกระบี่เหวทมิฬตื่นขึ้น
ทว่าหลงเยี่ยนกลับไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่น้อย
เขามองหลีซวงด้วยสายตาเหม่อลอย
หลีซวงที่เคยทุ่มเทแรงกายแรงใจมากมายเพื่อเขา คอยปกป้องและให้กำลังใจเขาเสมอมา ทว่าตอนนี้ กลับชักกระบี่ใส่เขา... เพื่อวิญญาณกระบี่เหวทมิฬที่ยังไม่ทันตื่นขึ้นมาเสียด้วยซ้ำ
การปฏิบัติที่เคยเป็นของเขา...
วันข้างหน้า จะตกเป็นของคนอื่นแล้วอย่างนั้นหรือ?
"ข้า..." หลงเยี่ยนเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก
เขาคล้ายกับว่ายังมีเรื่องจะพูดอีก
ภายในมิติของเหวทมิฬ วิญญาณกระบี่ตัวน้อยกำลังกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ บนร่างของนางปรากฏแสงสว่างวาบขึ้นมาเป็นจุดๆ
การที่หลีซวงปกป้องนางเช่นนี้ ทำให้นางรู้สึกปิติยินดีไปทั้งจิตใจและวิญญาณ