กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 66 ตอนนี้ ไสหัวไปซะ
เย่เจาเจามองหลงเยี่ยนด้วยสายตาที่แทบไม่อยากเชื่อ
แม้ว่าหลังจากรู้ว่าหลงเยี่ยนเป็นเพียงวิญญาณกระบี่สวะ ในใจของนางจะรู้สึกรังเกียจเขาอยู่บ้าง
แต่ด้วยเห็นแก่หน้าตา นางก็ไม่อาจทอดทิ้งหลงเยี่ยนไปดื้อๆ ได้
เมื่อครู่นี้นางเพิ่งจะทนรับความเจ็บปวดแสนสาหัสเพื่อขจัดปราณขุ่นมัวให้เขา แต่ชั่วพริบตา เขากลับไปพูดจาเช่นนี้กับหลีซวงเนี่ยนะ?
เย่เจาเจารู้สึกเพียงเลือดลมสูบฉีดขึ้นสมอง ทั้งร่างแทบจะบ้าคลั่งอยู่แล้ว
เจ้าวิญญาณกระบี่นี่!
มันคือตัวอะไรกันแน่!
เย่เจาเจาทนไม่ไหวอีกต่อไป นางพุ่งเข้าไปคว้าข่วนหลงเยี่ยนทันที
หลงเยี่ยนกลายเป็นกายวิญญาณไปแล้ว นางจึงเผลอใช้พลังวิญญาณออกไปโดยสัญชาตญาณ กายวิญญาณของหลงเยี่ยนถูกพลังวิญญาณทำร้ายจนปรากฏรอยเส้นสีแดงริ้วๆ ขึ้นมา!