เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 63 ข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้
หลงเยี่ยนเงียบงัน
หลีซวงกล่าวต่อ “การฟูมฟักวิญญาณกระบี่พิการตนหนึ่งนั้นยากเย็นเพียงใด ในฐานะศิษย์สำนักกระบี่ ทุกคนย่อมรู้ดี”
กลุ่มศิษย์ที่มุงดูอยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า
บางคนในหมู่พวกเขาก็ได้วิญญาณกระบี่พิการมาเช่นกัน ในสถานการณ์เช่นนี้ คนส่วนใหญ่ทำได้เพียงเลือกที่จะยอมแพ้ มีเพียงส่วนน้อยที่เลือกจะฝืนลองดูสักตั้ง ซึ่งผลลัพธ์มักจะออกมาไม่ค่อยดีนัก อานุภาพของวิญญาณกระบี่จะถูกจำกัดอย่างมาก
หลงเยี่ยนแปดเปื้อนปราณขุ่นมัวมาแต่กำเนิด นี่คือวิญญาณกระบี่พิการในหมู่วิญญาณกระบี่พิการ
หลีซวงถึงกับสามารถฟูมฟักเขามาจนถึงขั้นนี้ได้!
ความทุ่มเทที่เสียไปในระหว่างกระบวนการนี้ คงกล่าวได้เพียงว่า ยากที่จะจินตนาการได้!
“ศิษย์พี่หญิงหลี ท้ายที่สุดแล้วท่านทำได้อย่างไรกัน?” ศิษย์คนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น