บทที่ 62 จะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว

บทที่ 62 จะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว

ภายในห้อง

“หมัดข้าสั่นไปหมดแล้ว! คนของยอดเขาหลิงซวีทำไมถึงได้ไร้ยางอายขนาดนี้!! ศิษย์น้องเล็กเจ้ารอก่อน ข้าจะไปอัดพวกมันให้กระเจิง!” ลั่วหมิงเยว่กำหมัดแน่น

หลีซวงได้รับชัยชนะ พวกเขากำลังยินดีและเฉลิมฉลองให้นาง

แต่ผลคือ เพิ่งจะเปิดสุรา แมลงวันน่ารำคาญพวกนี้ก็โผล่มาซะได้!

ลั่วหมิงเยว่ผุดลุกขึ้นทันที

“ศิษย์พี่ใหญ่” หลีซวงดึงรั้งนางไว้

ลั่วหมิงเยว่กล่าว “เสี่ยวซวง เจ้าไม่ต้องกลัวพวกมัน คนของยอดเขาหลิงซวีรวมกันทั้งหมดยังไม่พอให้ข้าอัดคนเดียวด้วยซ้ำ”

เมื่อไม่มีหลีซวงแล้ว คนของยอดเขาหลิงซวีพวกนี้จะนับเป็นตัวอะไรได้?

เย่เจาเจานับว่าเป็นขั้นวิญญาณทารกเพียงคนเดียว แต่นางกระทั่งใช้กระบี่ยังไม่เป็น ข้าจะต้องกลัวนางด้วยหรือ?