บทที่ 57 ผู้ฝึกกระบี่ทิ้งกระบี่

บทที่ 57 ผู้ฝึกกระบี่ทิ้งกระบี่

หลีซวงยังคงมีท่าทีเย็นชาเช่นเดิม

แต่ในวินาทีนี้

หลงเยี่ยนกลับนึกเรื่องราวมากมายขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน

เขาไม่ได้เกิดมามีรูปลักษณ์ตั้งแต่แรก ตัวเขาในตอนแรกเริ่ม เป็นเพียงกายวิญญาณเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่กำลังหลับใหล

ในความเลือนลาง เขาได้ยินคนพูดว่า กายวิญญาณนี้ดูเหมือนจะบกพร่องแต่กำเนิด อาจจะเป็นวิญญาณกระบี่พิการ แล้วถามหลีซวงว่าต้องการจะล้มเลิกหรือไม่

ในตอนนั้น

เขายังไม่มีจิตสำนึกแห่งตนที่แท้จริง เพียงแต่รู้สึกร้อนรนไปตามสัญชาตญาณ

เขาอยากจะบอกว่าเขาไม่ใช่วิญญาณกระบี่พิการ ขอเพียงมีความอดทนปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาสักหน่อย เขาก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้!

ทว่า เขาในยามนั้นไม่อาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใด ทำได้เพียงขดตัวเป็นก้อนด้วยความกระวนกระวาย