0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 ขึ้นหอสูง แต่งกลอนใหม่ฝืนครวญโศก

ท่ามกลางสายตาของทุกคน เซี่ยอวิ้นวางพู่กันในมือลงอย่างสง่างาม

กล้องซูมเข้าไปอย่างรวดเร็ว ฉายเนื้อหาบนกระดาษเซวียนให้ปรากฏชัดเจนบนจอใหญ่ของเวที

"ลมวสันต์พบข้า ข้าพบลมวสันต์ ข้าครวญหาดอกเอ๋ยดอกไม้ครวญหาผู้คน"

"คนมิใช่เยาว์วัย ปีมิใช่ปีเก่า ความฝันเก่ากลายเป็นความว่าง ว่างเปล่าฝันถึงวสันต์"

น้ำเสียงของเซี่ยอวิ้นเรียบเร่ง เขาเริ่มอ่านบทกวีทั้งบท

เสียงของเขาผ่านลำโพงบนเวที ก้องกังวานไปทั่วหอประชุมใหญ่อย่างช้า ๆ

เมื่ออ่านจบ เขาหันตัวกลับ หลับตาลงเล็กน้อย พัดพับในมือ "ฟิ้ว" เปิดออก!

เสื้อขาวตัวหนึ่ง พัดพับเล่มหนึ่ง ภาพแผ่นหลังหนึ่ง ผ่านเลนส์ที่เบลอเล็กน้อย ยกระดับความเท่ของเขาขึ้นถึงขีดสุด!