0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140 แล้วโลกที่เหลือแค่วังหู่ต้องเจ็บก็เกิดขึ้น…

ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย เจียงเหมียนก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว เขามองเซี่ยอวิ้นที่เชิดหน้าอย่างหยิ่งยโสตรงหน้า ถอนหายใจเบา ๆ

“ท่านประธานเซี่ย คุณว่ามีความเป็นไปได้ไหมว่าโน้ตเพลงเปียโนชุดนี้ผมเป็นคนมอบให้เธอ”

วิดีโอบนจอฉายจบลง ท่วงทำนองสุดท้ายของงานแต่งในฝันก็ค่อย ๆ หยุดลง

ได้ยินคำพูดของเจียงเหมียน เซี่ยอวิ้นถึงกับชะงักไปชัดเจน รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ แข็งค้าง

ในที่นั่งผู้ชมเงียบกริบ

ต่อให้ไม่หันไปมอง เขาก็ยังสัมผัสได้ว่ามีสายตานับไม่ถ้วนในที่แห่งนี้จ้องมองเขาตรง ๆ

“คุณบอกว่าคุณเป็นคนมอบให้ มันก็เป็นคุณมอบให้จริง ๆ หรือ”

เงียบไปพักใหญ่ เหงื่อเม็ดโตเริ่มผุดขึ้นที่หน้าผากของเซี่ยอวิ้น ไหลลงมาตามข้างแก้ม เขากัดฟันฝืนพูดออกไป