0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 คนโบราณไม่หลอกฉันจริง ๆ ผู้หญิงล้วนทำมาจากน้ำ

เรื่องที่มีคนแอบสะกดรอยตามอยู่ข้างหลังนั้น เจียงเหมียนกับอีกคนย่อมไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย

ทั้งเจียงเหมียนและโจวซือเหยาไม่มีความเสแสร้งแม้แต่นิด พอเข้าร้านอาหารแผงลอยได้ก็เริ่มสวาปามกันยกใหญ่

ตอนแรกโจวซือเหยายังค่อนข้างเหนียมอายอยู่บ้าง แต่พอเห็นท่าทางก้มหน้าก้มตากินของย่างอย่างดุเดือดโดยไม่ห่วงภาพลักษณ์เลยของเจียงเหมียน เธอก็ไม่สนใจเรื่องพวกนี้อีก พับแขนเสื้อขึ้นแล้วเริ่มส่งอาหารเข้าปากทันที

"ของย่างที่นี่เด็ดจริง ๆ สายตาเธอแหลมคมชะมัด!" เจียงเหมียนพูดทั้งที่อาหารยังเต็มปาก จากนั้นก็กระดกเบียร์เย็นเฉียบตามลงไปอึกใหญ่

สะใจจริงโว้ย!

ความฟินจากการได้เคี้ยวเนื้อคำโต ๆ แบบไม่ต้องแคร์สายตาใครแบบนี้ มันสะใจกว่าตอนตามอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวไปร้านอาหารหรู ๆ พวกนั้นตั้งเยอะ ฝ่ายหลังนอกจากราคาจะแพงแล้ว ปริมาณยังน้อยนิดอีกต่างหาก!

จานหนึ่งใบ สเต๊กเนื้อหนึ่งชิ้น ต้นหญ้าหนึ่งต้น

จานเบ้อเริ่ม อาหารนิดเดียว ป้ายซอสหน่อย วางหญ้าต้นหนึ่ง