เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 ยอมรับชะตา
มี มี มี!
“แม่หนูน้อย เจ้าจะรีบร้อนไปไย…” หลี่จงเห็นหวงหลิงเยว่หันหลังจะจากไป ก็รีบวูบกายไปขวางทางนางพลางเอ่ยขึ้น
“ยังมีเรื่องอะไรอีก! รีบพูดมาเถิด! แม่นางผู้นี้ไม่มีเวลามาฟังเจ้าพูดเรื่องไร้สาระอยู่ที่นี่!”
“ที่ข้าพูดกลายเป็นเรื่องไร้สาระไปได้อย่างไร!” หลี่จงเอ่ยอย่างไม่พอใจ
“อืม…” หวงหลิงเยว่เพียงส่งเสียง แล้วปรายตามองหลี่จง…
“เป็นเช่นนี้ ภายในแดนสื่อวิญญาณมีสถานที่พิเศษแห่งหนึ่ง กล่าวให้ถูกต้องคือโลกย่อยมิติแห่งหนึ่ง!”
สถานที่แห่งนั้นตั้งอยู่ในนครเซียนร่วงในปัจจุบัน ผู้คนขนานนามว่าแดนเซียนเทียนเจวี๋ย!
“แดนเซียนเทียนเจวี๋ยแห่งนี้เป็นสถานที่ละสังขารของผู้แข็งแกร่งขอบเขตจิตเซียน ซึ่งใกล้สิ้นอายุขัยแล้ว
เมื่อชีวิตของผู้แข็งแกร่งขอบเขตจิตเซียนผู้นั้นเดินทางมาถึงปลายทาง เขาใช้ระดับการบำเพ็ญอันแข็งแกร่งทั้งชีวิตกับพลังแห่งมหามรรคาฟ้าดินที่ตนหยั่งรู้ได้ เปิดมิติแห่งหนึ่งขึ้นภายในเทือกเขาใหญ่ แล้วละสังขารอยู่ในนั้น