กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 กลับบ้านแล้ว
“ข้าไม่ใช่ใคร ข้าเป็นเพียงหญิงอ่อนแอคนหนึ่งเท่านั้น แค่โชคดีกว่าผู้อื่นอยู่บ้าง”
“เอาละ พวกเราก็ไม่มีเวลามามัวเสียอยู่กับเจ้าเพียงคนเดียวที่นี่ เรียกเจ้าเมืองอีกสองคนในเมืองออกมาเสียเถิด ข้าคิดว่าตอนนี้นครรัตติกาลคงไม่มีคนอื่นให้ใช้การแล้ว...แน่นอน หากมีก็ยิ่งดี!”
เจ้าเมืองสามได้ยินดังนั้นก็แค่นเสียงอย่างดูแคลน “จัดการพวกเจ้ายังต้องเรียกคนอื่นมาด้วยหรือ? ข้าคนเดียวก็พอแล้ว”
“โอ้...”
หวงหลิงเยว่ยิ้มแล้วกล่าวว่า “กงอวี้หลาน ถึงตาเจ้าแล้ว ไปกำจัดเขาเสีย จำไว้ว่าอย่าตีอสูรงูดำแดนคุกเก้าหัวตัวนั้นตายเล่า ข้ายังอยากขึ้นไปนั่งให้ดูน่าเกรงขามสักหน่อย...”
กงเปิ่นอู่ได้ยินดังนั้นก็ปล่อยกงอวี้หลาน