กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 หลอมขัดเกลาด้วยปราณพิฆาต กายเนื้อแปรเปลี่ยน
“ร่างกายถูกปราณพิฆาตหยินสุดขั้วกัดกร่อน เลือดสีแดงสดหยดแล้วหยดเล่าซึมออกจากผิวหนัง ร่วงลงบนพื้น หวงหลิงเยว่ฝืนทนความเจ็บปวดแสนสาหัส ก้าวขึ้นภูเขาซากกระดูกทีละก้าวอย่างยากลำบาก”
“เหงื่อผสมปนกับเลือด ไม่นานเสื้อผ้าบนร่างก็ชุ่มเหงื่อและถูกย้อมจนเป็นสีแดงฉาน เมื่อเวลาผ่านไป ลมหายใจของหวงหลิงเยว่ก็เริ่มกระชั้นขึ้น ปราณพิฆาตหยินสุดขั้วนับไม่ถ้วนฉวยทุกจังหวะที่นางหายใจหอบ พยายามสุดชีวิตจะมุดเข้าไปในร่างของนาง”