กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 สรรพสิ่งในฟ้าดิน เมื่อถึงขีดสุดย่อมพลิกผัน
“หรือว่าจะ…”
เซี่ยชิวหลานอยากพูดแต่ก็หยุดไว้
“ถูกต้อง กระดูกเหล่านี้แทบทั้งหมดเป็นของสตรี ดูจากกระดูกแล้วไม่ใหญ่หนา นิ้วมือเรียวเล็กชัดเจนว่าเป็นกระดูกมือของสตรี” หวงหลิงเยว่ไม่อาจจินตนาการได้ว่ามีศพกองอยู่ที่นี่มากมายเพียงใด กระดูกแทบจะพูนเป็นภูเขาแล้ว กระดูกมนุษย์เหล่านี้บางส่วนผุพังกลายเป็นดินกระดูกตามกาลเวลา แต่กระดูกส่วนใหญ่ยังคงสภาพดี