เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 ความเปลี่ยนแปลงอันน่าอนาถของสำนักเสวียนเซียง
สวี่หยางยกมือเคาะประตู ก่อนเอ่ยถามว่า “แม่นางหลิงเยว่อยู่หรือไม่?”
ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงคุ้นหูที่ลอยเข้ามา หวงหลิงเยว่ชะงักงัน วันนี้ยังไม่ฟ้าสางก็มีคนมาหานางแล้วหรือ นางถอนหายใจ “ข้าช่างยุ่งเสียจริง แม้แต่เวลาพักผ่อนก็ยังไม่มี” นางไม่ได้คิดว่าเป็นใคร เพียงตอบกลับไปอย่างจนใจว่า “ใครกันน่ะ นี่มันดึกดื่น ฟ้ายังไม่สางเลย”
หวงหลิงเยว่เปิดประตู จึงเห็นชายชราคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู เมื่อนางจำได้ว่าเป็นใครก็เอ่ยอย่างกระดากใจว่า “ที่แท้ก็ผู้อาวุโสสวี่ เชิญเข้ามาคุยกันข้างในเถิด” เมื่อนางเห็นว่าเป็นผู้อาวุโสสวี่ ก็รู้ว่าเขาต้องมีธุระแน่ มิฉะนั้นคงไม่มาหานางกลางดึก นางเชิญเขาเข้าไปนั่งในห้อง แล้วกล่าวอย่างเกรงใจว่า “ผู้อาวุโสสวี่ ข้าไม่รู้ว่าท่านจะมา ที่นี่ไม่มีแม้แต่ชุดน้ำชา รับรองท่านไม่ดี ขออย่าถือสาเลยนะเจ้าคะ!”
ผู้อาวุโสสวี่โบกมือ “แม่นางหลิงเยว่เกรงใจเกินไปแล้ว ไม่ต้องทำเช่นนี้กับคนแก่อย่างข้าหรอก ที่ข้ามาเยือนยามดึกครั้งนี้ เป็นเพราะได้รับไหว้วานจากคุณหนูให้นำวัตถุดิบปรุงยามาส่งให้แม่นางหลิงเยว่ นอกจากนี้ข้ายังมีเรื่องหนึ่งอยากขอร้องโดยพลการ หวังว่าแม่นางหลิงเยว่จะไม่ถือสา”