เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 สิบอันดับแรกแห่งการประลองของสถาบัน
“เจ้าสถาบันกล่าวได้ถูกต้อง”
พูดจบทั้งสองก็ออกจากแท่นแสงหน้าหอสูงตระหง่าน กลับไปยังแท่นประธานที่ลานประลอง เวลานี้การประลองยุทธ์ใหญ่เข้าสู่ช่วงท้ายแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นาน 9 อันดับแรกก็จะปรากฏ
ตั้งแต่หวงหลิงเยว่กลับมานั่งบนแท่นประธาน องค์ชายห้าก็คอยมองเด็กสาวที่นั่งอยู่อีกฝั่ง จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบ “องค์ชายห้า เหตุใดถึงเอาแต่จ้องศิษย์คนหนึ่งอยู่ได้!”
ทุกคนได้ยินเสียงก็หันไปมองต้นเสียง เซี่ยตันตันไม่ได้ไว้หน้าพวกเขา นางกล่าวว่า “ที่นี่คือสถาบัน ท่านจ้องศิษย์หญิงเช่นนี้คงไม่เหมาะกระมัง องค์ชาย?”
องค์ชายห้าเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร ทำได้เพียงลุกขึ้นคำนับสตรีหลายคน “ขออภัย”
เซี่ยตันตันเองก็คาดไม่ถึงว่าองค์ชายถูกตำหนิต่อหน้าด้วยถ้อยคำไม่เข้าหูแล้วจะไม่โกรธ ทั้งยังขอโทษอย่างมีมารยาท นางจึงลุกขึ้นคำนับตอบ เรื่องนี้นางเป็นคนเริ่ม ก็ควรคำนับตอบ “ขออภัยด้วยเพคะองค์ชาย ข้าพูดมากเกินไป”
ต้องยอมรับว่าองค์ชายห้าเก็บซ่อนความยินดี โกรธ เศร้า และสุขได้ดี ไม่เผยออกมาง่าย ๆ ทั้งยังสุภาพอ่อนโยนอยู่เสมอ
องค์ชายห้าไม่ได้กล่าวอะไรอีก เพียงยกฝ่ามือลงเป็นท่าขอให้นั่ง พร้อมเอ่ยว่า “เชิญนั่ง!”
ฉากกระอักกระอ่วนจึงผ่านไป หวงหลิงเยว่รู้เรื่องอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่อยากหาเรื่องให้ตนเองมากไป