เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 สายลมครามและก้าวเคลื่อนมายา
วิชาหลอมโอสถของหวงหลิงเยว่ไปถึงระดับสามแล้ว ทั้งยังเชี่ยวชาญจนถึงขั้นสูงสุด แม้ไม่มีเตาหลอมโอสถ นางก็ยังหลอมโอสถกลางอากาศได้
วันที่ 6 นางเริ่มฝึกบำเพ็ญอีกครั้ง คราวนี้อ่อนโยนกว่า 5 วันก่อนมาก พลังวิญญาณที่ดูดซับแก่นอสูรปีศาจและแก่นอสูรมารมานั้นมากกว่าปกติถึง 10 เท่า โดยมีเพลิงผลึกม่วงช่วยหลอมกลั่น ก่อนพลังจะไหลเข้าสู่ร่างกายและทะเลปราณ ลวดลายวิญญาณบนกลุ่มพลังวิญญาณทั้ง 9 ในทะเลปราณสว่างขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อพลังวิญญาณไหลเข้าไปไม่ขาดสาย กลุ่มพลังวิญญาณทั้ง 9 ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีขาวจนถึงขีดจำกัด แล้วพลันระเบิดแตกพร้อมกัน กลายเป็นวังวนหมุนวนไม่หยุดอยู่ใจกลางทะเลปราณ รูปทรงข้าวหลามตัดนั้นถูกบีบอัดลงเรื่อย ๆ กระบวนการนี้กินเวลา 3 ชั่วยาม ก่อนจะมีโอสถวิญญาณขนาดเท่านิ้วโป้งปรากฏขึ้นตรงกลาง มันดูดซับพลังที่หลอมกลั่นแล้วไม่หยุด ขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนท้ายที่สุดกลายเป็นโอสถวิญญาณขนาดเท่ากำปั้น
แก่นอสูรปีศาจและแก่นอสูรมารสูญเสียพลังจนหมด กลายเป็นเถ้าถ่าน หวงหลิงเยว่สัมผัสได้ว่าตนบรรลุขอบเขตวิญญาณปฐพีขั้นที่หนึ่งระยะต้นแล้ว
หวงหลิงเยว่ลืมตาขึ้น มือขาวเรียวงามกำเข้าหากันเบา ๆ เพื่อสัมผัสพลังนี้ แข็งแกร่งจริง ๆ หลังทะลวงขั้นสู่ขอบเขตวิญญาณปฐพี ทะเลปราณของนางก็เปลี่ยนเป็นทะเลพลังวิญญาณ ซึ่งแข็งแกร่งกว่าขอบเขตจอมวิญญาณมากมายนัก