เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 พลังเพิ่มพูน ทะลวงขั้น เจตจำนงกระบี่
สืออิงจูงหวงหลิงเยว่เข้าไปในห้อง แล้วหันมาตรวจดูเด็กสาวตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ตรวจไปทั่วอยู่ครู่ใหญ่จึงแน่ใจว่าไม่มีปัญหา แน่นอนว่าสิ่งที่ตรวจดูเป็นหลักคือเสียตัวหรือไม่ เมื่อพบว่ายังเรียบร้อยดี นางจึงค่อยโล่งใจแล้วถามว่า “บอกมา เจ้าไปที่ไหน?” หวงหลิงเยว่ยิ้ม ตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไปเที่ยวมหาพงไพรแห่งที่ราบมาหลายวัน” พอพูดจบ สืออิงก็ผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ “อะไรนะ? เด็กคนนี้ เจ้าไปที่นั่นทำไม? รู้หรือไม่ว่ามันอันตรายแค่ไหน? หืม หลายวันงั้นหรือ?” นางเพิ่งนึกขึ้นได้ “ไปคนเดียวหรือ?”
“ต่อไปห้ามออกจากบ้านอีก อยู่บ้านดี ๆ คนเดียวแท้ ๆ ยังกล้าวิ่งไปมหาพงไพรแห่งที่ราบ เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำให้ท่านแม่ตกใจแทบตาย หากเพื่อบำเพ็ญแล้วไม่เห็นค่าตัวเอง เกิด...แม่หมายถึง ถ้าลูกเป็นอะไรขึ้นมา ท่านแม่จะทำอย่างไรเล่า? บอกแม่มาสิ!”