เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 ทะลวงขั้น ล่าสังหาร
เผลอเพียงชั่วพริบตา หวงหลิงเยว่ก็อยู่ในมหาพงไพรแห่งที่ราบมาสามวันแล้ว ตลอดสามวันนี้ นางล่าสัตว์อสูรมารระดับหนึ่ง และเห็นได้ชัดว่าความเร็วในการจัดการสัตว์อสูรปีศาจเพิ่มขึ้นมาก บางครั้งนางยังจงใจต่อสู้กับพวกมัน เพื่อฝึกวิชากระบี่และทักษะการต่อสู้ กล่าวได้ว่าตอนนี้หากเด็กสาวต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรมารระดับหนึ่ง มันย่อมถูกสังหารด้วยกระบวนท่าไม่เกินสามกระบวน
หากคนในตระกูลรู้เรื่องนี้ คงตกตะลึงจนคางแทบหล่นแล้ว การกล้ามามหาพงไพรแห่งที่ราบเพียงลำพังก็นับว่าใจกล้าเกินใคร แถมยังล่าสัตว์อสูรมารและสัตว์อสูรปีศาจได้มากมายเช่นนี้ ทั่วทั้งเมืองฟู่ไห่และกองกำลังรอบข้าง ไม่มีใครกล้าทำเช่นนี้คนเดียว เว้นแต่เป็นยอดฝีมือที่มีระดับการบำเพ็ญสูงส่งเท่านั้น
นางหยิบเสือดาวระดับหนึ่งออกจากเข็มขัดมิติ แล้วใช้กระบี่ชำแหละมันเป็นชิ้นใหญ่ ๆ ก่อไฟย่างเนื้อ หวงหลิงเยว่นั่งย่างเนื้ออยู่ข้างกองไฟ พลางหวนคิดถึงเรื่องราวในอดีต สมัยอยู่บนโลก นางทำงานทุกวันเพื่อเงินเพียงน้อยนิด ไม่เคยนึกเลยว่าสักวันจะมายังทวีปแห่งนี้ แถมยังเกิดใหม่ในร่างสตรีอีก ช่างน่าขำจริง ๆ เฮ้อ โลกนี้ช่างไม่แน่นอน