กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงยวนเขินอายจนแทบจะเป็นลม ทว่ากลับถูกเขากดทับจนขยับไม่ได้ ทำได้เพียงเบือนหน้าหนี เสียงสั่นจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ “อย่า…อย่าพูดอีกเลย…”
จ้าวเยี่ยนจือโน้มกายลงจุมพิตติ่งหูของนาง ปลายลิ้นเลียแผ่วเบา ไอร้อนพ่นรดหลังใบหูอันไวต่อสัมผัสของนาง
“ยวนเอ๋อร์ห้ามพูดกับผู้อื่น”
“ห้ามพูดคุยกับผู้อื่น”
เขาขบใบหูของนางพลางเอ่ยทีละคำ
“คิดถึงได้เพียงข้า”
“ร้องไห้ได้เพียงอยู่ใต้ร่างข้า”
“มิฉะนั้นข้าจะสังหารพวกมัน”
ตกลงเขากำลังพูดอะไรอยู่กันแน่…
ช่างเป็นคำพูดที่แปลกประหลาดยิ่งนัก