ตอนที่ 184 กระโปรงผ้าโปร่งยับยู่ยี่ไปหมด

เจียงสวินกุมท้ายทอยเธอแน่น หน้าผากจรดหน้าผากของเธอ ลมหายใจหอบหนักราวกับสัตว์ร้าย

ชุดกระโปรงผ้าบางเละเทะยุ่งเหยิงไปทั้งชุด ขอบผ้าบาง ๆ ถูกม้วนพันเข้าไปอยู่ระหว่างร่างทั้งสอง ราวกับชั้นกั้นบาง ๆ ที่พร้อมจะแตกกระจายได้ทุกขณะ

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่

กระแสความร้อนระเบิดออก โลกขาววาบไปทั้งหมด

เจียงสวินเบิกตาโพลงอย่างกะทันหัน ลมหายใจหนักหน่วง ราวกับถูกใครคว้าลากขึ้นมาจากก้นน้ำลึก

ม่านหน้าต่างไม่ได้รูดไว้ แสงสว่างจาง ๆ ของยามอรุณจึงส่องลอดเข้ามาอย่างเฉียง ๆ

เจียงสวินก้มมองลง—

เละเทะไม่เป็นท่า

เขายกมือขึ้น นวดจุดกลางหว่างคิ้วแรง ๆ

เขาแทบจะไม่ค่อยฝัน