ตอนที่ 179 เสียงของเธอเหนียวหวานราวกับน้ำตาลละลาย “คัน……

ลูกกระเดือกของเจียงสวินขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง

ในเมื่อเธอรู้ทุกอย่าง เช่นนั้นก็อย่าได้เสียใจทีหลัง

ยั่วยวนเขามานานถึงเพียงนี้ อย่างไรก็ต้องจ่ายดอกเบี้ยเสียบ้าง

ฝ่ามือของเขาแนบชิดอยู่ตรงรอยบุ๋มที่เอวของเธอ ทว่ากลับไม่อาจสัมผัสโดนผิวเนียนนุ่มของเธอได้เสียที

นิ้วเรียวยาวเกี่ยวเบา ๆ ชายกระโปรงบางเบาก็เลื่อนขึ้นตามเรียวขา กองสะสมอยู่ที่เอว เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องดุจหิมะที่ทอดยาว

เสียงเสียดสีของเนื้อผ้าโปร่งดังชัดเจนเป็นพิเศษในห้องโดยสารที่ปิดมิดชิด ราวกับเป็นคำเชิญชวนอันเร้นลับบางอย่าง

เสิ่นหมิงซูมองดูเข็มกลัดอัญมณีสีน้ำเงินตรงหน้า ยิ่งมั่นใจว่านี่อยู่ในความฝัน

เนื้อเรื่องในตอนนี้เธอคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง

คุ้นเคยจนไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังอยากเป็นฝ่ายลองเล่นดูสักหน่อยด้วยซ้ำ