เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในจังหวะที่สุราจอกนั้นถูกเลื่อนมาตรงหน้าเธอ ด้านหลังพลันมีเสียงทุ้มต่ำสายหนึ่งดังขึ้น
“เธอไม่ดื่มเหล้า”
เสิ่นหมิงซูหันขวับไป ก็พบว่าไม่รู้เจียงสวินมายืนอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งยังเอาตัวบังปกป้องเธอไว้ด้านหลังจนมิด
เขาเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น แม้กระทั่งสีหน้าก็แทบไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ
ชายหนุ่มที่เมื่อครู่ยังยิ้มแย้มอย่างสนิทสนมพลันลนลานขึ้นมาทันที
คนที่มีตาต่างก็ดูออกว่าเจียงสวินกำลังโกรธ
คนหลายคนไม่กล้าอยู่ต่ออีก ต่างพากันแยกย้ายหนีเตลิดไปแทบไม่ทัน
รถเบนท์ลีย์แล่นไปบนท้องถนนอย่างนุ่มนวลมั่นคง ภายในรถเปิดเพียงไฟเพดานสีขาวนวล เงียบสงบจนกระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจอย่างแจ่มชัด
ในตอนแรกเสิ่นหมิงซูไม่กล้าขยับตัวซี้ซั้ว ผ่านไปหลายวินาทีจึงค่อย ๆ หันศีรษะไปอย่างระมัดระวัง