เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขันทีหลิวคารวะเจียงสวินอย่างนอบน้อมยิ่ง “ฝ่าบาทกำลังตามหาท่านอยู่ ขอรบกวนใต้เท้าเจียงเดินทางไปสักครู่ขอรับ”
เจียงสวินพยักหน้า ก่อนหันไปมองเสิ่นหมิงซู เมื่อดวงตาเย็นชาคู่นั้นทอดลงบนร่างนาง ความเย็นชาก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
น้ำเสียงยังคงเคร่งขรึม ทว่าผ่อนคลายกว่าตอนพูดกับผู้อื่นอยู่หลายส่วน “ยามเจ้าไปเที่ยวเล่น อย่าไปไกล อย่าพูดคุยกับคนแปลกหน้า ก่อนฟ้ามืดต้องกลับกระโจม ลานล้อมล่าแห่งนี้มิได้ปลอดภัยนัก”
“อย่าลืมให้เสี่ยวถังเตรียมเสื้อคลุมไว้ให้พร้อม ข้างนอกลมแรง อย่าได้เป็นหวัด”
เสิ่นหมิงซูรับคำอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่านางคุ้นชินกับคำกำชับของเขาแล้ว
สายตาของขันทีหลิวอดไม่ได้ที่จะทอดลงบนคนทั้งสอง แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่ปิดบังไม่มิด
นี่ยังเป็นใต้เท้าเจียงที่เขาเคยรู้จักอยู่หรือไม่
กระทั่งเข้าไปในกระโจมแล้ว ขันทีหลิวก็ยังไม่อาจตั้งสติจากความตกตะลึงเมื่อครู่ได้
เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นเจียงสวินกำลังตอบคำถามของฝ่าบาท